Het doopsel van Clovis
Het doopsel van Clovis

De Merovingen zijn genoemd naar Merovech, koning van de Salische Franken van 447 tot 457.

In 481 werd zijn kleinzoon Clodovech (Ludwig) of Clovis (Louis) koning. Hij was een stamhoofd die de naburige stammen onderwierp, en slaagde er zo in een enorm rijk op te bouwen. Hij breidde zijn rijk uit naar het zuiden en versloeg Syagrius bij Soissons (486). Zijn rijk strekte zich uit van de Loire (zuiden) tot de Rijn (oosten) en de zee (westen).

In 496 vocht Clovis tegen de Alamannen, die uit het oosten kwamen. De meeste stamhoofden waren Ariaanse kristenen. Slechts enkele waren zuiver kristelijk, o.a. de Burgundi. De dochter van hun koning, Clotildis, was de vrouw van Clovis. Na een belofte aan de god van zijn vrouw won Clovis de strijd, en bekeerde hij zich. De H.Remigius doopte Clovis in Reims.

Rond 507 had Clovis zijn rijk uitgebreid tot aan de Pyreneeën, een immens rijk voor een pas gevestigde stam. Het rijk werd Francia (France) genoemd. De hoofdstadfunctie verschoof van Doornik naar Parijs. Van centrum werd België een randgebied.

West-Europa dankt zijn wording aan Clovis. De pijlers waarop de Europese cultuur is gebaseerd zijn: de Grieks-Romeinse cultuur, de aanbreng van de Germanen, en dan het derde element dat de twee vorige doet samensmelten, het Christendom. Dit laatste is aan Clovis te danken.

Na Clovis vervaagt de geschiedenis. Er wordt veel gevochten. In de 7e eeuw wordt het rijk nog even verenigd. De eigenlijke vorsten verloren daarna meer en meer gezag aan hun topambtenaren. Dit is de periode van de zogeheten “Vadsige koningen”, die alle macht in handen geven van de hofmeiers. Rond het begin van de 8e eeuw gaan ook de hofmeiers een erfelijk geslacht vormen, en pleegde Pepijn van Herstal een soort staatsgreep, die het einde van de Merovingen betekende.

Advertenties